«Κάτι δεν πάει καλά με εμένα». «Οι άλλοι προχωράνε στη ζωή τους». «Θα έπρεπε να το έχω ξεπεράσει». Στην ψυχοθεραπεία, άνθρωποι με διαφορετικές ζωές και εμπειρίες συχνά εκφράζουν παρόμοιες αγωνίες. Μπορεί να τις περιγράφουν διαφορετικά, όμως συχνά νιώθουν το ίδιο: απογοήτευση, ντροπή, φόβο, μοναξιά. Μια συνεδρία μπορεί να περιλαμβάνει μια ευχάριστη εξέλιξη, μια οδυνηρή ανάμνηση ή κάτι που συνέβη το προηγούμενο απόγευμα. Μέσα από αυτές τις συζητήσεις, ορισμένες σκέψεις επιστρέφουν. Όσο συνηθισμένες κι εάν φαίνονται για τον άνθρωπο που τις βιώνει παραμένουν προσωπικές και δύσκολες.
«Κάτι δεν πάει καλά με εμένα»
Μερικές φορές η κριτική προς τον εαυτό μας γίνεται τόσο σκληρή, ώστε μια συμπεριφορά καταλήγει να χαρακτηρίζει ολόκληρη την ύπαρξή μας. Το «αντέδρασα άσχημα» γίνεται «είμαι απαίσιος άνθρωπος». Το «δυσκολεύομαι στις σχέσεις» γίνεται «δεν αξίζω να με αγαπήσει κανείς».
Στη θεραπευτική συζήτηση διερευνάται πώς δημιουργήθηκε αυτή η εικόνα. Τι έχει ζήσει ο άνθρωπος, πώς διαμορφώθηκαν οι αντιδράσεις του και ποιες εμπειρίες επηρεάζουν ακόμη τον τρόπο με τον οποίο βλέπει τον εαυτό του. Ορισμένες συμπεριφορές που σήμερα τον δυσκολεύουν μπορεί να συνδέονται με τρόπους προστασίας που ανέπτυξε παλιότερα. Μέρος της διαδικασίας είναι να μάθει να φέρεται στον εαυτό του με περισσότερη καλοσύνη. Να μπορεί να πει «πέρασα κάτι δύσκολο και ακόμη με επηρεάζει», αντί να απαιτεί διαρκώς να είναι καλά και δυνατός.
«Οι άλλοι έχουν προχωρήσει περισσότερο»
Ένας φίλος απέκτησε παιδί, ένας συνάδελφος ανέλαβε μια καλύτερη θέση, κάποιος αγόρασε σπίτι. Οι εξελίξεις στη ζωή των άλλων γίνονται εύκολα μέτρο για τη δική μας. Πίσω από αυτή τη σύγκριση συχνά υπάρχουν προσδοκίες για το τι πρέπει να έχουμε καταφέρει μέχρι μια συγκεκριμένη ηλικία. Σπουδές, δουλειά, σύντροφος, οικογένεια. Όταν η προσωπική μας πορεία διαφέρει, μπορεί να αισθανόμαστε ότι κάπου έχουμε μείνει πίσω.
Το ερώτημα είναι εάν όσα αισθανόμαστε ότι μας λείπουν είναι δικές μας επιθυμίες ή είναι προσδοκίες που έχουμε υιοθετήσει από τους άλλους.
«Θα έπρεπε να το έχω ξεπεράσει μέχρι τώρα»
Είναι μια φράση που ακούγεται συχνά όταν η συζήτηση αφορά στην απώλεια ενός αγαπημένου ανθρώπου. Ο πόνος παραμένει, αλλά μαζί του έρχεται η ανησυχία ότι διαρκεί περισσότερο απ’ όσο «επιτρέπεται». Η επιστροφή στη δουλειά και στις υποχρεώσεις μπορεί να δημιουργήσει την εντύπωση ότι θα έπρεπε να αισθανόμαστε ήδη καλύτερα. Οι γύρω μας συνεχίζουν τη ζωή τους. Κι εμείς αναρωτιόμαστε γιατί εξακολουθούμε να δυσκολευόμαστε.
Ωστόσο, δεν βιώνουν το πένθος όλοι με τον ίδιο τρόπο. Τα χρόνια που μοιραστήκαμε, η θέση που είχε ο άνθρωπος στη ζωή μας και οι συνθήκες της απώλειας έχουν τη δική τους σημασία.
«Νιώθω μόνος»
Κάποιος μπορεί να έχει ανθρώπους γύρω του και να αισθάνεται μόνος. Να συνομιλεί καθημερινά με συναδέλφους, να δέχεται μηνύματα, να βλέπει γνωστούς, αλλά να δυσκολεύεται να μοιραστεί όσα τον απασχολούν. Δεν νιώθουμε όλοι μόνοι για τους ίδιους λόγους. Μερικές φορές υπάρχουν άνθρωποι που νοιάζονται για εμάς, αλλά δυσκολευόμαστε να το πιστέψουμε. Μπορεί να υποτιμάμε το ενδιαφέρον τους ή να διστάζουμε να επικοινωνήσουμε, επειδή φοβόμαστε ότι θα γίνουμε βάρος.
Ωστόσο, μπορεί η απομόνωση να είναι πραγματική και οι ευκαιρίες για επαφή λιγοστές. Η αλλαγή γειτονιάς ή η μετακόμιση σε άλλη πόλη, η απώλεια ενός κοντινού ανθρώπου ή η απομάκρυνση από φίλους μπορεί να αφήσουν μεγάλο κενό στη ζωή μας. Το να ξαναπάρουμε τηλέφωνο έναν παλιό φίλο ή να συμμετάσχουμε σε μια δραστηριότητα που μας ενδιαφέρει μπορεί να είναι μια πρώτη αντίδραση. Αυτό δεν σημαίνει ότι είναι εύκολο να πάψουμε να νιώθουμε μόνοι ή ότι φταίμε εμείς γι’ αυτό.
«Δεν έχω κίνητρο»
Η ίδια φράση μπορεί να περιγράφει διαφορετικές δυσκολίες. Κάποιος αναβάλλει μια δουλειά, άλλος δυσκολεύεται να σηκωθεί από το κρεβάτι και κάποιος τρίτος κάνει ήδη πολλά, αλλά θεωρεί ότι ποτέ δεν είναι αρκετά. Έχει σημασία να διερευνηθεί τι συμβαίνει. Ποιες δραστηριότητες έχουν γίνει δύσκολες; Πόσο έχει αλλάξει η καθημερινότητα; Υπάρχει εξάντληση ή υπερβολική πίεση;
Μερικές φορές έχουμε ανάγκη από ξεκούραση και λιγότερες απαιτήσεις από τον εαυτό μας. Άλλοτε, βοηθάει να κάνουμε ένα πράγμα τη φορά, ξεκινώντας από κάτι μικρό. Το τι χρειαζόμαστε δεν είναι πάντα ξεκάθαρο. Συχνά το καταλαβαίνουμε καλύτερα όταν μιλάμε για όσα μας δυσκολεύουν.
Με πληροφορίες από το Verywellmind
Κάνε like στη σελίδα μας στο Facebook
Ακολούθησε μας στο Twitter
Κάνε εγγραφή στο κανάλι μας στο Youtube
Γίνε μέλος στο κανάλι μας στο Viber
– Αναφέρεται ως πηγή το ertnews.gr στο σημείο όπου γίνεται η αναφορά.
– Στο τέλος του άρθρου ως Πηγή
– Σε ένα από τα δύο σημεία να υπάρχει ενεργός σύνδεσμος
