Εντυπωσιακή ανακάλυψη: Εντόπισαν ερυθρά αιμοσφαίρια σε απολίθωμα δεινοσαύρου ηλικίας 115 εκατομμυρίων ετών

Απολιθωμένα ερυθρά αιμοσφαίρια και βιομόρια που σχετίζονται με την αιμοσφαιρίνη εντόπισε διεθνής ερευνητική ομάδα σε οστά δεινοσαύρου ηλικίας 115 εκατομμυρίων ετών. Η μελέτη, με επικεφαλής το Πανεπιστήμιο Curtin της Αυστραλίας, περιγράφει επίσης την ανίχνευση αμινοξέων κολλαγόνου και δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό Proceedings of the National Academy of Sciences (PNAS).

Τα απολιθωμένα οστά των άκρων ανήκουν στο θηριόποδο είδος Aratasaurus museunacionali και είχαν βρεθεί στη βορειοανατολική Βραζιλία. Στο εσωτερικό τους εντοπίστηκαν πολυάριθμα ερυθρά αιμοσφαίρια, διατηρημένα μέσα σε αγγειακούς πόρους.

Προηγούμενες μελέτες είχαν αναφέρει την πιθανή παρουσία δομών που έμοιαζαν με ερυθρά αιμοσφαίρια σε απολιθώματα. Σύμφωνα με τους ερευνητές, η νέα μελέτη είναι η πρώτη που επιβεβαιώνει χημικά την παρουσία μορίων προερχόμενων από την αιμοσφαιρίνη στο εσωτερικό αυτών των κυττάρων. Η αίμη, που εντοπίστηκε στα δείγματα, είναι το συστατικό της αιμοσφαιρίνης το οποίο δεσμεύει και μεταφέρει οξυγόνο.

Πώς διατηρήθηκαν τα κύτταρα

Οι ερευνητές εκτιμούν ότι η διατήρηση των κυττάρων οφείλεται στο ότι ο δεινόσαυρος θάφτηκε γρήγορα μετά τον θάνατό του, σε περιβάλλον με χαμηλή περιεκτικότητα σε οξυγόνο και πλούσιο σε μικροοργανισμούς.

«Ο εντοπισμός άθικτων μορίων που προέρχονται από την αίμη μέσα σε ερυθρά αιμοσφαίρια ηλικίας 115 εκατομμυρίων ετών είναι εκπληκτικός. Πρόκειται πραγματικά για μια ανακάλυψη-ορόσημο», δήλωσε η επικεφαλής της μελέτης, Κλάιτι Γκράις, ιδρυτική διευθύντρια του Κέντρου Οργανικής και Ισοτοπικής Γεωχημείας της Δυτικής Αυστραλίας στο Πανεπιστήμιο Curtin.

Όπως εξήγησε, τα ευρήματα διευρύνουν το αρχείο απολιθωμάτων αίματος και προσφέρουν ένα «μοριακό παράθυρο» στη φυσιολογία ζώων που έχουν εξαφανιστεί, αλλά και στο περιβάλλον στο οποίο ζούσαν.

Ο επικεφαλής της Σχολής Επιστημών της Γης και του Πλανήτη του Πανεπιστημίου Curtin, Μάρτιν Βαν Κράνεντονκ, σημείωσε ότι η έρευνα αναθεωρεί όσα γνωρίζουμε για τη διατήρηση μοριακών δομών σε βάθος χρόνου και σε ιδιαίτερα αντίξοες συνθήκες. Τα ευρήματα, πρόσθεσε, θα μπορούσαν να έχουν προεκτάσεις και στην Αστροβιολογία, καθώς και στην αναζήτηση αρχαίας ζωής στο Σύμπαν.